Zaterdag 22-05-2010
Dianne is vannacht ziek geworden. Het is een en al overgeven. Ze speelt nog wel wat, maar is goed beroerd. LUMC (Leiden) gebeld maar van dienstdoende cardioloog mag ze gewoon thuis blijven als het hartje niet opspeelt. En het hart heeft een goed ritme maar wel met een wat hoge hartslag.
Zondag 23-05-2010
Ook vandaag geeft Dianne achter elkaar over (elk kwartier). Ze kan alleen nog maar vragen om een ‘slokje’: drinken. Ze takelt zienderogen af. ‘s Ochtends speelt ze nog wat, maar ‘s middags ligt ze er helemaal slap bij. Ook nu weer LUMC (Leiden) gebeld, maar ze mag nog steeds thuis blijven. We geven O.R.S. (middel tegen uitdrogen) en dan is het helemaal goed. Ook heeft ze met 37.6 graden nog geen koorts. Als we het zelf niet vertrouwen zouden we naar de huisartsenpost mogen maar LUMC denkt dat het niet direct nodig is. Het hartje is nog steeds in orde.
Maandag 24-05-2010
Vanochtend komt Dianne (na een goede nacht slapen) zo ontzettend beroerd uit bed dat we ons echt zorgen beginnen te maken. Haar ogen zijn hol en liggen diep in de oogkassen. Ze reageert nergens meer op. Dit zien we ook duidelijk als onze huisarts (die tevens buurman is, we zien hem lopen en vragen of hij even wil kijken wat hij gelukkig doet!) langs komt: ze kijkt amper naar hem. Hij adviseerd ons met klem om direct naar ziekenhuis Ede te gaan. (Temperatuur is 38.0, goed hartritme, hoge hartslag van 153 p/min) Wij pakken direct al onze spullen in (medicijnen plus een tas met kleren) en gaan naar het ziekenhuis.
Daar aangekomen wordt ze direct opgenomen i.v.m. uitdrogingsverschijnselen. Koorts is in half uur opgelopen naar 40.1, twee uur later zit het weer op 38.0. Nierwaardes kloppen totaal niet, er zitten heel veel afvalstoffen in de nieren (dit zien ze door de zoutwaardes in het bloed) wat betekend dat ze al een tijdje niet heeft geplast. Ze had wel telkens natte luiers maar achteraf waarschijnlijk door diarree en niet door plassen. Elke twee uur wordt er bloed geprikt. Ze krijgt ook direct een lopend infuus (voor als er een complicatie met het hart komt) en krijgt heel veel sondevoeding O.R.S. om uitdroging tegen te gaan. Ze geeft nog veel over en ligt continue te kokhalzen door de sondevoeding. In het ziekenhuis (waarschijnlijk door de rit met de auto) heeft ze ook een voor ons onbekend hartritme maar dit is na een uur of 3 weer normaal. Al met al is ze echt goed ziek en houden ze haar goed in de gaten, ook i.v.m. de medische geschiedenis.
Dinsdag 25-05-2010
Vannacht heeft Dianne in rukjes van een uur geslapen (door bloedprikken, diarree-luiers enz). Ze is al een stuk opgeknapt vergeleken met gisteren. Af en toe zit ze zelfs eventjes, haar ogen zijn al weer een stuk minder diep weggezonken. De artsassistent kwam vertellen dat de nierwaardes zijn de helft beter dan gisteren zijn! Ze krijgt nu minder zware O.R.S. sondevoeding.
Begin van de middag kwam de arts zeggen dat Dianne hard opknapt. Als het zo door gaat hoeft ze alleen vanavond bloed te prikken en dan weer morgenvroeg (eerst was dit elke twee uur bloedprikken). Een goed teken! De waardes in haar bloed zijn bijna allemaal weer gewoon… ‘t Opknappen valt iedereen heel hard mee, men had dit niet verwacht. Ontzettend fijn!
Vanmiddag heeft ze een half koekje op, maar het slikken is erg moeilijk door de sonde. Ze krijgt een stuk minder sondevoeding omdat haar vochtpeil alweer stukken beter eruit ziet. Verder heeft ze zo goed als de hele dag geslapen en slaapt vanavond weer als een roosje. Het hartje is nu heel mooi rustig… Hopelijk mag morgen de sonde eruit, maar dat moet eerst overlegd worden met de arts.
Woensdag 26-05-2010
Vannacht heeft ze weer heerlijk geslapen! Ze heeft vanaf dinsdagochtend niet meer overgegeven. Ze is een heel stuk vlugger dan gisteren. Ze gaat zelfs al weer wat klieren… Aan het einde van de ochtend hebben ze de sonde, het infuus en de hartbewaking eraf gehaald. Ook kwam de artsassistent zeggen dat Dianne misschien aan het einde vanmiddag naar huis mag. Eerst bekijken ze hoeveel Dianne gaat eten en drinken en om 16:30uur wordt dit opnieuw beoordeeld.
We mogen écht naar huis…! Heel erg fijn! Ondertussen zijn we aan de Paltrokstraat gearriveerd en lijkt het een boze droom geweest te zijn… Dianne zit aan tafel wat te eten en te drinken en alles lijkt weer ‘gewoon’. We hopen dat de dankbaarheid mag overheersen!
Onze ervaringen met Gelderse Vallei zijn heel positief! Heel lieve verpleegsters en artsen. Dianne heeft zelfs een Dapperheidsdiploma gekregen: Wij verklaren dat Dianne zich tijdens het verblijf op de kinder- en jongerenafdeling ZEER DAPPER heeft gedragen. Leuk. Wij zijn met hen eens. ‘t Is een dapper ding.
We hebben overigens nog even huisarrest: van deze griepvirus (Rotavirus) ben je over het algemeen een week ziek en daarna nog 8 dagen besmettelijk. Lekker thuis blijven dus…
